یاد اون دخترک قد بلند_ـاخر کلاس که سر حرفه و فن٫یک مثلث از مقنعه ی معلم ترش و بد عنق که تا ارنج النگو دست داشت٫با قیچی دراورد.چه نقشه ها کشیدیم واسه پنچر کردن ماشینش!یاد ناظم مدرسه که عادت داشت با هر اشتباه پنج نمره از انضباطت کم کنه و اخر سال به گمونم نمره ام میشد٫ ۲۰ـ!

یاد دفتر خاطراتی که هفت تا سوراخ قایمش میکردم تا کسی نخوندش.یاد همه ی قهر و اشتی ها و نامه نگاریهای دخترو نه.

روزایی که نه اونقدر بچه بودیم تا با هزار جور امر و نهی پیش پا افتاده ٫اعتماد به نفست رو سلب کنن و نه اونقدر بزرگ که دغدغه ی فردا رو داشته باشی.با لبخند گنده ای که روی صورتم نشسته٫کتاب ورق نخورده رو میبندم.همه ی اتاق بوی مهر ماه گرفته...

پ.ن:با زودتر شروع شدن ترم و خنکای هوا٫از همین حالا پاییز رو احساس میکنم.

پ.ن:موقع خوندن شعرش وقتی رسید به اونجا که "سه شنبه ها٫به همه ی روزای هفته سرن" واسه سه شنبه هایی که یه زمانی به همه ی روزا سر بود٫دلم کوچک شد.دلتنگم نه واسه روزای هفته واسه....